اگه قرار باشه كه همه چيز همون جوري كه هستن پيش برن و من بين نوشتن و ننوشتن يكي رو بايد انتخاب كنم ، خوب احمقانست ، من نوشتن رو انتخاب مي كنم.

نمي دونم چه جوري بگم و نمي خوام حرف بزرگ و متفاوتي بزنم ـ چون اين روزا حرف بزرگ و متفاوت زدن مد شده ، عرفان و سيروسلوك مد شده ، همه به قول خودشون كمال گرا شدن‌ ( درحالي كه هنوز مث بچه هايي هستن كه نمي تونن بشاشن و روي پاشون نريزه) ، خيلي ها از علوم روحي و فراحسي حرف مي زنن ، همه با دنياي انرژي هاي كيهاني ارتباط دارن (چه جمله ي معترضه ي درازي!) ـ ولي بايد يه چيزي بگم ، حتما كسي كه داناس ، سره رو از ناسره تشخيص مي ده.

ولي كاش يادم ميومد چي مي خواستم بگم ، هر كاري مي كنم ، يادم نمياد

/ 1 نظر / 14 بازدید
.yasi

نميخواد ملاحظه منو بکنی .من اونقدراهم لوس نيستم.